Ik groeide op aan de Hoefkade in Den Haag, met de geur van vers brood in de bakkerij van mijn ouders. Vroeg opstaan leerde ik daar. Hard werken ook. Maar banketbakker bleef ik niet. Via mijn studie belandde ik in de corporate wereld, waar ik dertig jaar lang plannen maakte, targets haalde en vergaderde op tijdstippen waarop normale mensen nog slapen. Het ging me goed af. Tot het genoeg was.

Als ik niet schrijf, blog of nadenk over een volgende plotwending, ben ik te vinden op het water, in goed gezelschap van vrienden, spelend met mijn katten Puk en Bo of me mentaal voorbereidend op een bezoek aan de sportschool. Waar ik zelden echt verschijn, maar hé, intentie telt ook.